I Like Groningen
  • Zomer!

    Zomer!

    Het zal je niet ontgaan zijn: Groningen bloeit weer op! Er hangt weer was aan waslijnen buiten, mensen dragen een constante glimlach en de... lees meer

  • Op stap in Groningen stad

    Op stap in Groningen stad

    Op stap in Groningen is een feest, de hele week door! Zonder sluitingstijden kan je op stap tot in de kleine uurtjes.... lees meer

  • Shoppen in Groningen

    Shoppen in Groningen

    Dat Groningen onlangs is uitgeroepen tot Beste Binnenstad van Nederland wekt geen verbazing.... lees meer

  • Zomer!
  • Op stap in Groningen stad
  • Shoppen in Groningen

Stadjers

vrijdag 13 april 2012 14:26 door Ria van der Burgt
Stadjers
10
+1

Het is zaterdagmorgen rond half 8. Een groep ouders met kinderen verzamelt zich op de parkeerplaats aan de voet van de Bjoekel, de klimtoren van Kardinge. De parkeerplaats van de sportvelden, waar de Oosterparkers, GVAV en DIO spelen vult zich. Jongens en meisjes tussen de 5 en 8 jaar rennen heen en weer. Hun ouders staan bij elkaar en praten over het weer, de week en mogelijk de wedstrijd van de avond ervoor. Langzamerhand verdelen de groepen zich over verschillende auto's en rijden naar diverse locaties in de provincie.


Ik was ongeveer 35 jaar toen ik met dit fenomeen in aanraking kwam. Opgegroeid in Hoogkerk en Lewenborg, naar de middelbare school in het centrum en als student naar Zernike en het Biologisch centrum Haren had ik alle kanten van de stad wel gezien. 35 jaar wonen, leren en werken in dezelfde omgeving, je denkt dat je het allemaal wel weet en kent. En dan gaat je kind op voetbal. Natuurlijk wist ik dat er gevoetbald werd in de stad, maar toch, ik had het gevoel een nieuwe wereld binnen te stappen, binnen de wereld die ik al kende.


"Een stad is meer dan een verzameling gebouwen" las ik eens ergens en hier kan ik me bij aansluiten. Een stad en het gevoel dat deze geeft, wordt zeker ook bepaald door de bewoners. In Groningen zijn studenten zeer bepalend. Veel activiteiten zijn op hen gericht. Zij maken dat de stad 24 uur per dag leeft. Maar bij hen houdt het natuurlijk niet op.


In elke stad heb je verschillende groepen. 'Subculturen' noem ik dat vaak zelf. Zo heb je voetbalclubs. Je hebt mensen die er mee in aanraking komen op de momenten dat hun kind traint of een wedstrijd speelt. Je hebt mensen die er bijna dag en nacht mee bezig zijn. In het bestuur zitten, kantinediensten draaien, toernooien organiseren, schoonmaken en dan tussendoor zelf ook nog een potje spelen of fluiten. Dit soort activiteiten is niet alleen aan de voetbal voorbehouden. Dit gebeurt bij elke sportclub, maar ook bij andere verenigingen. En als je je erin gaat verdiepen, ontdek je dat hier heel veel van zijn!


Ik heb verschillende van deze subculturen gezien of maakte er deel van uit. Zo leerde ik bij de bonsaiclub mensen kennen die maandelijks het hele land door reden voor cursussen en bijeenkomsten met gelijkgestemden. Via een buurthuis kwam ik in aanraking met mensen die heel Europa doorreizen voor ruilbeurzen van de surprise-ei-poppetjes. Momenteel leer ik via een kunstatelier/galerie ineens kunstenaars kennen. Sommige mensen kom je binnen meerdere subculturen tegen. Want dat kan natuurlijk ook.


Aan de buitenkant zie je niet waar mensen zich mee bezig houden. Je leert mensen kennen op je werk en weet eigenlijk amper wat ze in hun vrije tijd doen. Je ziet je buren 's morgens de deur uit gaan, met de hond lopen of in de tuin barbequen en je gaat er bijna vanuit dat dat hun hele leven is. Is dit erg? Nee, natuurlijk niet. Maar kijk eens verder rond. Wie weet kom je nog wat tegen dat voor jezelf ook leuk zou zijn.


Ikzelf sta (bijna) nooit meer op zaterdagmorgen in de kou bij het voetbalveld. Dat doet mijn man. Ik rijd op zaterdagmiddag naar diverse plaatsen in Friesland en bekijk daar in een warm zwembad waterpolowedstrijden.





Facebook
Verken Groningen! grotere kaart