I Like Groningen
  • Zomer!

    Zomer!

    Het zal je niet ontgaan zijn: Groningen bloeit weer op! Er hangt weer was aan waslijnen buiten, mensen dragen een constante glimlach en de... lees meer

  • Op stap in Groningen stad

    Op stap in Groningen stad

    Op stap in Groningen is een feest, de hele week door! Zonder sluitingstijden kan je op stap tot in de kleine uurtjes.... lees meer

  • Shoppen in Groningen

    Shoppen in Groningen

    Dat Groningen onlangs is uitgeroepen tot Beste Binnenstad van Nederland wekt geen verbazing.... lees meer

  • Zomer!
  • Op stap in Groningen stad
  • Shoppen in Groningen

Sint Maarten

vrijdag 13 april 2012 14:26 door Ria van der Burgt
Sint Maarten
6
+1

Ik ben geen weervrouw, maar ik durf bijna met zekerheid het weer van vrijdagavond 11 november te voorspellen: koud, winderig en mogelijk regen. Het is de avond dat verwachtingsvolle kinderen in winterjas met warme muts, dikke sjaal en handschoenen gehuld met een lampionnetje langs de huizen in Groningen gaan. Achter hen staan de verkleumde vaders, moeders of oudere broer/zus. Sint Maarten; de hele week kan het mooi weer zijn, maar niet op die avond.


De afgelopen weken is er druk geprikt, geknipt, gevouwen en geplakt op de basisscholen van de stad. Ik zie het zo voor me, de tong uit de mond, ingespannen aan het werk. Het is tenslotte niet niets om bij wildvreemden aan te bellen en een liedje te zingen in ruil voor snoep. Vroeger moest er nog een stevige bodem in de lampion, om een kaarsje rechtop te houden. Hopeloos natuurlijk. Menig lampion ging dan ook in vlammen op, soms zelfs al in de klas. Mijn leraar was mijn held, nadat ik hem met blote handen een brandend knutselwerk uit zag slaan. De jaren die wij nog met deze leraar op de lagere school doorbrachten, maakten we de lampions van blik. Ook moo, maar vooral stevig en brandveilig. Het waxinelichtje was al een verbetering. Tegenwoordig zijn er gelukkig stokjes met een lampje. Grote stapels liggen voor weinig geld in de winkels. Toch zal er ook morgen weer een ouder zijn, die stad en land af moet voor die ene winkel, die nog een stokje heeft. Zoals ik, een aantal jaren terug ook moest, omdat de dag vóór het grote feest bleek dat de stokjes van vorig jaar toch niet meer werkten.


Vrijdagavond is het dan zover. Gelijk uit school is er de spanning. Vragen aan papa of mama "mogen we al?". Natuurlijk moeten ze wachten tot het donker is, het moment dat de lantaarnpalen aangaan. Trots en blij lopen ze dan met hun lampion langs de huizen. De hele kleintjes durven nog niet te zingen en laten vervolgens verrast hun snoep aan de begeleider zien.


Met Sint Maarten herdenkt Stad en Ommeland de heilige Sint Maarten, die op een koude winteravond zijn halve mantel aan een zwerver gaf. Ook in andere delen van het land doen ze dit. Ik heb nooit enige logica kunnen ontdekken in het spreidingsgebied. De kinderen zingen liedjes die hun ouders en zelfs grootouders al zongen. Van koeien met staarten en meisjes met rokjes of een 'lutje lanteern'. Elk jaar komen er ook nieuwe liedjes bij. Vorige jaar hoorde ik voor het eerst iets van Mickey Mouse met een mobiel, of zoiets. Af en toe zit er een echt juweeltje bij.


Bij de huizen is de variatie aan snoep groot. Sommige mensen maken speciale snoepzakjes, vrolijk versierd. Meestal speciaal voor de kleintjes. Andere kopen gewoon een paar zakken (liefst verpakt) snoep en gooien dat in een grote bak. Mini chocoladebars, spekkies, rolletjes snoep, lolly's maar ook fruit. De variatie is tegenwoordig groot. In mijn tijd liep ik met mijn zus naar de Suikerfabriek in Hoogkerk voor een zakje met suikerklontjes. Niet dat dit mocht, maar we deden het wel. In de rest van de stad zijn winkels in trek. Daar krijg je toch altijd net even meer. En met een beetje geluk is er een overdekt winkelcentrum, lekker warm en droog. Soms gaan ouders met hun kinderen naar de stad. Leuk  natuurlijk, maar niet direct voor de kinderen die bij hen huis langskomen. Daar zijn ze dan 'juffrouw Kikkerbil', de term voor een huis waar niemand opendoet.


Het is bijna wer zover. Koud is het al, het wachten is op de lantaarnpalen die aangaan, de wind die gaat waaien. Het moment dat je de buitenlamp aansteekt en het eerste groepje kinderen aanbelt: 'Sint Maarten Sint Maarten' klinkt het uit opgewonden kindermondjes.. klaar voor de zakken snoep.


 





Facebook
Verken Groningen! grotere kaart