I Like Groningen
  • Zomer!

    Zomer!

    Het zal je niet ontgaan zijn: Groningen bloeit weer op! Er hangt weer was aan waslijnen buiten, mensen dragen een constante glimlach en de... lees meer

  • Op stap in Groningen stad

    Op stap in Groningen stad

    Op stap in Groningen is een feest, de hele week door! Zonder sluitingstijden kan je op stap tot in de kleine uurtjes.... lees meer

  • Shoppen in Groningen

    Shoppen in Groningen

    Dat Groningen onlangs is uitgeroepen tot Beste Binnenstad van Nederland wekt geen verbazing.... lees meer

  • Zomer!
  • Op stap in Groningen stad
  • Shoppen in Groningen

Bekende onbekenden

vrijdag 13 april 2012 14:26 door Ria van der Burgt
Bekende onbekenden
7
+1

Als je (bijna) elke dag dezelfde route op dezelfde tijd fietst, dan kom je (bijna) elke dag dezelfde mensen tegen. Sommige mensen kom je zo vaak tegen, dat ze bijna bekenden worden, zo kan het lijken.


Ooit kwam ik 's morgens altijd een jongeman tegen op het Dwarsdijkje tussen Beijum en Lewenborg. Deze jongeman werd al zo'n bekende, dat wij elkaar ook begonnen te groeten op andere locaties, zoals in de winkel. Op een gegeven moment kwam ik hem, tot mijn verbazing, niet meer tegen. Toen ik een keer wat later was, bleek waarom: ik zag hem rijden op een nieuwe Harley. Ja, daar neem je het fietspad natuurlijk niet mee.


Tegenwoordig neem ik een andere route op een andere tijd.  Wanneer ik net onderweg ben, kom ik echte bekenden tegen. Leraren van de lagere school van m'n kinderen, bijvoorbeeld, en mijn fysiotherapeute. Af en toe een collega, die dan al aan 't werk is. Verderop in de route kom ik onbekenden tegen, die ik zelf aanduid met bijnamen, aan de hand van hun uiterlijk. Zo is daar "de man met z'n pet" en "mevrouw in de rode jas" hoewel die nu in de winter een donkerblauwe jas draagt. Nog dichter bij het werk zie ik meer collega's. Ik voel mij dan bijna populair als ik naar hen zwaai, auto na auto.


Raar genoeg meet ik aan de plek waar ik deze mensen tegenkom af of ik op tijd ben of niet. Ja, ik heb wel een klok, maar toch. Opvallend genoeg denk ik dus kennelijk ook dat andere mensen altijd op dezelfde tijd vertrekken, en dat vertrektijd alleen bij mij varieert.


Als je met de auto gaat, mis je dit soort ontmoetingen. Op de ringweg razen de auto's elkaar in (te) hoge snelheid voorbij en of die ene grijze sedan nou dezelfde is als gisteren? Geen idee. Kentekens onthouden is ook geen doen en ach, waarvoor tenslotte. Er zit een klokje in het dashboard, dus ik zie zo wel hoe laat ik ben.


Deze week maakt het verder niet uit of ik met de auto of de fiets ga. Het is zo rustig op de weg, ik kom geen van mijn bekende voorbijgangers tegen. Misschien beginnen ze ineens allemaal vroeger of later. Of, en dat klinkt aannemelijker, ze zijn vrij. Ik ben benieuwd of ze mij ook missen, volgende week.


 


Op de foto: fietsen onder het Stadsbalkon (c) Ria van der Burgt





Facebook
Verken Groningen! grotere kaart